|
Gidiyorum işte ben,hoşça kal! ... Gidiyorum işte ben,hoşça kal! ... Hayata yenik umutlarım var yine satırlarımda... Sanki kendimle olan savaşımdan yeni çıkmış gibiyim...umutlar rüzgara savrulmuş can evinden vurulmuş küçücük bir serçe gibiyim.. kanadı kırılmış yarası yüreğinde derin ….gidiyorum işte ben … her gece üstüme yıkılan binlerce duvar var. Kalbimin derinliğini yitirirken gözlerim,, duygularım kördüğüm üşüyorum… Sustursan söyleyeceklerini kaçabilir misin? Sustursan söyleyeceklerini içindekileri sustura bilir misin? Ben susturdum ne varsa umutlarımı susturdum hayallerimi susturdum … Konuştum ne oldu? Anlata bildim mi hissettiklerimi Anlamak istedinmi…gidiyorum işte ben…. gidiyorum kanayan yarama tuz basarak gidiyorum …. Ne anlatacak bir söz ne söylenecek bir kelime kaldı bende...Kendimden geçmişim Kendimden kaçmışım daha ötesi var mı? Gidiyorum işte ben… Hoşça kal demek de yetmiyor, hala söyleyecek bir şeyler arıyor kalbim.., olmadı karalıyorum göz yaşlarımı mürekkep yapıyorum kalemime… |
Cevap: Gidiyorum işte ben,hoşça kal! ... |
Cevap: Gidiyorum işte ben,hoşça kal! ... Bu bir gidiş bu bir terk ediş. Hoşçakal demek lazım bazen .. Öyle olması gerek işte.. Sessizce varlığını toplayıp hissettiklerini yüreğine tıkıştırıp arkana bile bakmadan gitmek.. |
Cevap: Gidiyorum işte ben,hoşça kal! ... Alıntı:
Yapılabilecek pek birsey yoksa gitmek en iyi en yerinde bir karardır zaten. Olsun, gönül hoş olsun. |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 11:27. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.9 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.
Site kurucuları: Damla ve Meltem