|
Elif Dedimse | Yusuf Çağlar Elif’ten kıskandın beni. Elif, dedimse bir harf diyorum. Bizim harfimiz, çocukluğumuzun, coğrafyamızın güzeli… Elif olmasa başıboş kalacak harfler. Elif, sırtını çöle dayamış, uykulu bir yolcu gibi uzanıyor Yeryüzüne. Sonra gökte iki yıldız beliriyor… Elif, yolculuğun inceliği, zarafeti… Bir masal Kahramanı. Ne yapsa, nereye gitse, nasıl dursa Alfabenin bir harfini anlatıyor bize. Elif, alfabenin içinde kendini yaşayan doğurgan bir yapı. Şöyle sırtını bir ağaca dayasa; güneş, eğse bükse gölgesini, sulardan geçip gitse, yağmur damlaları değse eteklerine, yıldızlansa gözleri, kıvrılıp uyusa vav gibi, ellerini, iki yana açıverse, yanıbaşına uzanıp uyusa ikindileri, iki büklüm dolaşsa çölleri… Yine bir alfabenin içinde duruyor Elif. Harflerini yazıyor. Çölde kendini arayan, kendince harfler kuran bir bedevi gibi… Harfleri ayna Elif’e. Elif, be, te, se… Eliflerin gide gide, kıvrıla kıvrıla, eğile büküle “ye” Olduğunu anlatıyor bize. Alfabe kutsal bir dokunuşla Elif gibi başlıyor, dosdoğru… Ye gibi bitiyor sonra. Yılan gibi… Şimdi herkes harfini arayacak sevgilim. Elif olmaksa zor. Bazıları kendini Vav’da bulacak, bazıları iki gözü iki Çeşme He’de. Bazıları “ye” gibi, sürünecek dünyanın Toprağına, mim olup kalacak… Bazıları başına üç yıldız konmuş taçlar giyecek, Şehzadeler gibi uyanacak bazıları… El pençe divan duran köleler, kalpleri incilenmiş Âlimler, tahtlara oturmuş hâkimler, yersiz yurtsuz Yolcular vesaire vesaire… Elif, be, te , se… Yusuf Çağlar |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 01:34. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.9 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.
Site kurucuları: Damla ve Meltem