ölü salyangoz
 

ÖLÜ SALYANGOZ

her suçlu
vicdan ağacının gölgesinde
arar benzerini

umarsızlık toprağı
ölü salyangozlara yuvadır

etrafa saçılan döküntüler
bir geçmişi
bir insana
denkler mi?

her çöplüğe bir kuş gerek
gagası pisliğe batarken
midesi doyan

hani bir zamanlar özgürdünüz
yanan ateşe dokunacak kadar cesurdunuz

cehennem korkuluğuna asılan
her yüz kardeştir
dünyanın gözleri
neden hiç
ve
neden düşleriniz sabahı aydınlatmaz

dinle!
rüzgâr birazdan otlarını öpecek
doğa sevişmeye hazır
tüm saydamlığıyla
yeryüzü karnında büyüttüğü
su damlasını
dinginliğe verecek

iki ten arası
soğuklukta vurulan atlarım var
ayağım bin yerinden kırık
devriliyor yaşam üstüme
buz kütleleri gibi
ağır çok ağırsın…