Hani
 

o acılı yemeklerin her ne kadar midemi bozsada
beceriksizliğinden üstüme döktüğün çorbalar tenimi yaksada
hani sen berbat bir aşçıydın ya;
hiç yoktan iyiydi doyuyorduk tıka basa
sen gittin ben acıktım...

hani o bulaşıkları makineye koyuyordun ya
bardaklar tabaklar pırıl pırıl çıkıyorlardı ya
hani sen mükemmel yapıyordun bu işi ya;
hiç yoktan iyiydi bardaklar saçılmıyordu ortaya
sen gittin bulaşıklar yığıldı...

gelip beni uyandırdığın o sabahlar
geç kalacaksın kalk artık diye haykırışlar
hani sen iyi çay yapamıyordun ya;
hiç yoktan iyiydi bol şekerli açık çaylar
sen gittin artık kola içiyorum...


o her gece açtığın korku filmlerinin etkisi
korkudan sana sarıldığımda kıskanç kuşunun tepkisi
hani ben mutfağa tek başıma gidemiyordum ya;
hiç yoktan iyiydi korkutmazdı beni cini perisi
sen gittin geceleri susuz kaldım...

bağlardın kravatımı ustalıkla
dururdu göğsümde şıklıkla
hani sen bu işte ustaydın ya;
hiç yoktan iyiydi gitmezdim komşuya
sen gittin bağlattım kravatımı komşuya...

koşarak gelirdin elinde traş köpüğüyle
işkenceler çektirirdin narin yüzüme
hani sen yüzümü hep keserdin ya;
hiç yoktan iyiydi korkudan uzamazdı sakalım
sen gittin görünmüyor suratım..


stres atmak için bir numaraydı yanağın
cimdikleyip kaçınca incitmezdi dayağın
hani cimdilemek benim için vazgeçilmezdi ya;
hiç yoktan iyiydi acıtmazdı atağın
sen gittin aynısını komutanda denedim morardı yanağım...



her konuda vardı bir bildiğin
ne tarihçiliğin vardı ne hemşireliğin
hani sen bana sigarayı yasaklamıştın ya ;
hiç yoktan iyiydi öksürmezdim geceleyin
sen gittin arıza verdi ciğerlerim..


arada alkol kaçamağı yapınca hiddetlenirdin

sinirden kendi kendini yiyip bitirirdin
hani ben peçeteden gül yapınca sakinleşiyordun ya;
hiç yoktan iyiydi kazanırdı selpak
sen gittin o firma battı bak...