Ne gam
 

zamanın şahin bakışlarında

iki sonbahardayım

içimde savrulurken yaşam

ağılı bir duman sarmakta ortalığı gün be gün

ekimdi geldiğin, gitmedi/sen gittin

ömrüm ekimler içinde dönüp dururken

kıyıya vurdu mavilerim

güneşin yolunu kesmiştin



tek gidişe biletli yolcuyum şimdi

cesaretsizliğinle uzatamadığın sarı güller elinde

gölgen uğurlayacak beni

günüme ağdığın sıcaklık yiterken tenimde

ışığın sağırlığında kalacak gözlerim

ve sonra tevekkülle düşecek iki yana elim

ruhumdan gözlerine akıp yerleşecek son nidâm

geç kalmış bir sürgüne duracak belki sevgin

topla arkamdan dökülen baharı o zaman /ne gam