Kıyamadığım
 

gözlerine serdim baharı /görmedin
avundum / aldattım kendimi
yeniden, yeniden kandım bir çocuk gibi
çakılıp kaldın ömrüme

hayâl oyununda
hem düş hem gerçektin
aynı acıtırdı ikisi de
yine de, her kapı sana açılırdı canevimde

dinmezken yağmurların gözümde
küçük sevinçlerle oyalandım
baş edemedim kendimle

bir tek kibrittin elimde
karanlıkta kalıp
yakmaya kıyamadığım

tükendi dallarımda yeşilim
tükenmedi geçmişim
sürüyor akşamdan kalmalık
sürüyor kör karanlık
istesem
tek kibritte aydınlık
yakmaya kıyamadığım…