Tek el sevda
 

gizli çıban git gide büyüyordu içerden
bir taraf yol korkağı iken
mahir olamadı sevgi
kadın / aynadaki yalanla kandırdı hep kendini

üzerlerine sinen korkunun kokusunu
bir esrarlı âleme bırakmışlardı
aklın tükeniş noktasına doğru
yön değiştiren rüzgârı
vehimler istilâsına uğrayan sevdasını
görmedi / bilmedi bilmek istemedi yine de kadın

düşünürken göz önüne gelen resimler
değişip farklılaşıyordu aslı’nda
bir gülümseme maskesinin altında
kilitlendi söz sonra

akrebin kıskacındaki
çorak gecelerde artmamıştı aşk azığı
yoktu eski sıcaklığı
çatmak / yaşatmak için çırpınmayınca biri
şaklamadı tek el, düştü sevdanın takati
göz ardına itilenler çıktı birer birer ortaya
yanık bir ezgide söz kıyımı başladı
bir zamanlar üzerlerine serilen mavi gökyüzü / nün
değişti rengi / karaya döndü örtüsü
kaybolan sevinç dalgasında
yaşanmamış gibi öyle ortada
bir başka mevsime geçemeden
yazılamadı aşkın uzun tarihi!…

kadın / birer birer indi düş merdivenlerini
örttü usulca anıların üzerini
yol bitti