Eskisi gibi
 

soldu bahar mevsimim
sebebi hâlim
içimdeki puslu görüş büyüsü

buyurgan bir hava patlar durmadan
durmadan/korsanca yağmalanandan
uçtu gitti telli turnalar
dönmüyorlar geri
rengi, kokusu silinmiş yüzlerin kini
çekip aldılar üstümden maviliği

yüzü yalnızlığa dönük
özgürlüğe yelkeni yok
başıboş bir tekne
ölümün şehvetli kahkahasından şaşkın
allak bullak hırçın güzden

fırtınadan alamadığı başında
yüzüne yerleşemeyen gülümseme
yaşamın tartı kefesinde
sürüyor ahenksiz tınlayışlar

yürek onarılamıyor kolayına
sarılıp yalnızlığıma
dinliyorum yılgın sesimi
t/aradığım tenhalığa, kırılamıyor dümen
ömürde, kederli bir müziğin sesi
bir kepenek altında gizleniyor yaz
yaşanabilir mi yaz gibi güz

bir kör kuyuyu suyla doldurmak
bir çocuk gibi
üç tekerlekli bisikleti sürmek
mümkün mü yeniden, yine
ağacın fide hâline dönmesi

a benim suya sağır ömür çiçeğim
rengini göstermedi çekirgeler, yandı bağrın
ne kadar versem de
olmayacak, eskisi gibi görkemin…