Lirik Şarkı
 

kuzey'in sesine

gecelerin sabahlarında görürdük yüzümüzü
çoğu zaman ayların uykusuzluğuna yenik
her merhabamız yorgunluklar içerirdi
ne çok öperdim o sabah gözlerinden
ne çok ayrılıklar düşerdi payıma

belki
gözlerindeki ıslaklıklar kurumadan
ayrılmazdım yanından ilk defa
öpüyormuşçasına

o siren sesleri arasındaki boşluklar

sana yine bir
ev düştü
yeter diyordun
duymuyordum

bir daha
bir daha diyordum içime
boş kovanlar gibi ayrı yerlere

semte senle geliyordum
sensiz gidiyorum

bak yine yalnızlık doğdu kuzeyde
ve ellere ve gözlere ve
dudaklarına

nasıl
da
yitip
gidiyor
şimdi

avuçlarımda boşluk kalmadı

hep gece olsun istiyorum
gitmiş giden gidecek olan
gök kararsa
yağmur yağsa ve ay
benim için fırlasa yatağından
sözcükler taşısa
parçalardan bütünler

bütünmüş gibi
parçalardan yaralanıyorum

duymak
bu kadar mı zormuş

boşuna yazmış
boşuna yazılmış iki insan
eve bakar
her ev boş evdir

içinde nefesi yoksa