Son vedam / dı
 

Ahdımdı,
Yüreğimi sıvadığın baLçıkLar arasından ışıLdamak
Yeni güne saLt umutLarLa başLayıp
ÜmitLeri bir tespihe sıraLamak. . .


Açmadın çaLdığım kapıLarı
Kapına göz pınarLarımı bıraktım
Her damLası vurdu avLuLarına
Gümüş tenteLerinden damLadı sevinçLerim
Yüzünden süzüLdü bir çok defa
Kafanı kaLdırıp bir kez biLe bakmadın. . .


Acın hangi diLde acıtmaz?
SöyLe de onu yazsın kaLemim
ÇekiLecek acı kaderde kaLmaz
Eminim. . .


Yaramdı,
GönLünün yaren oLuşu, biLmediği coğrafyaLarda
FethettikLerin kara buLutLarca işgaL ediLirken
FethedemedikLerinin sancısı vardı karnında
Yetemedim
Gözünde büyüttükLerine
Yetemedin
Bu yangını söndürmeye...


Son vedam / dı,
ŞiirLerimLe eLLerinin arasına buruşturup bıraktığım
KaLbinin nasır tutmuş yanLarını
BiLeyLedi mi söz yaşLarım?
Bu aşkLa birLikte küLLenemedi yazık
Kapında nöbet tutan gözyaşLarım...