Kalbini kim kırdı...
Artık mavi değil mi denizler, gökyüzü eskisi gibi...
Kanatlarını kim çaldı...
Artık sende değil mi umutların, bu sessizliğin eskisi gibi...
Al! sar kendini bu tülden duayla sarın üşüme gelir geçer de kendine...
Çarp! savur kendini bu yalnız şarkıyla, itiraf et kendine o gitti...

Bir adam severken, bir adam giderse...
Bir adam gülümserken, diğeri ölürse...
Gözyaşın düşerken, sözlerin biterse...
Ardından uzanırken, ellerin titrerse...
Öyle kal, öyle kal...
Aşk hep sende!