Zeytin, sıcak ülkelerde yetişen, uzun ömürlü bir ağacın meyvesidir. Gıda değeri yüksektir. Taze iken rengi yeşil olup sonradan kahverengi veya siyaha dönen yağlı bir meyvedir.

Zeytin, Cenâb-ı Hakk’ın Kurân-ı Kerîm’de zikrettiği ve esrârına yemin ettiği mübârek bir meyvedir. Hadîs-i şerîflerde de zikredilmiştir.

Kur’ân-ı Kerîm’de meâlen;

“Ve bir de ağaç yarattık ki, Tûr-i Sinâ’dan çıkar; hem yağ bitirir, hem yiyeceklerine bir katık.” (Mü’minûn Sûresi, âyet 20) buyuruldu.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.),

“Zeytinyağını ekmeğe katık ediniz ve onunla yağlanınız. Zirâ o, mübârek bir ağaçtandır.” buyurdular.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in, zâtülcenp (akciğer zarı iltihabı) hastalığının tedâvisi için de zeytinyağını tavsiye etmiştir.

Zeytinyağı; hem gıda, hem ilaç ve hem de aydınlatmada kullanılmıştır. Tedâvi için ağızdan alınır veya merhem gibi hâricen kullanılır.

Zeytinyağının sürülüp ovulması vücuttaki sertliklere faydalıdır. Çiğ olarak alınması basur hastalığına faydalıdır, karın ağrılarını dindirir ve karnı yumuşatır, bağırsak kurtlarını düşürür. Katı ve sıvı yağlar arasında hazmı en kolaydır. Kalp ve damar hastalıklarına iyi gelir. Midenin ülsere karşı korunması, kemiklerin güçlenmesi, hücrelerin yenilenmesi gibi birçok faydası vardır.

Zeytindeki “tanen” maddesi mikrop öldürücü olduğundan, basit yaraların ve hafif yanıkların tedâvisinde kullanılır.

Zeytindeki E vitamini, insan vücudunu yaşlanmaya karşı korumaktadır.

Bütün bu faydalarından dolayı, “Zeytinyağı fakirlerin tedâvi oldukları bir ilaçtır.” denilmiştir.