Cevat Şakir KABAAĞAÇLI
 

1890'da Girit'te doğdu. Babası tarihçi, yazar, vezir Mehmet Şakir Paşa'dır. Çocukluğu babasının elçilik yaptığı Atina'da geçti. İlk öğrenimini Büyükada Mahalle okulunda orta ve liseyi Robert Kolejinde 1907'de tamamladı. Yüksek öğrenimini İngiltere’de Oxford Üniversitesi Yeni Çağlar Tarihi Bölümü’nde tamamladı. 1913’te evlendi ve İtalyan eşiyle bir süre İtalya’da yaşadılar. Bu sırada resim dersleri aldı, İtalyanca ve Latince öğrendi. 1914’te tabancasından çıkan bir kurşunla babasının ölümüne neden oldu. 14 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Cezasının yedi yılını çektikten sonra yakalandığı verem hastalığından ötürü affedilip tahliye edildi. İstanbul'da Resimli Ay ve İnci gibi dergilere yazılar yazdı; kapak resimleri, süslemeler, karikatürler çizdi. Zekariya Sertel ’in çıkardığı Resimli Hafta ’da Hüseyin Kenan takma adıyla yazdığı “Hapishane İdama Mahkum Olanlar Bile Bile Asılmağa Nasıl Giderler” adlı öykü yüzünden Ankara İstiklal Mahkemesi’nde yargılandı ve Bodrum’da 3 yıl sürgün cezasına çarptırıldı (1925). Bir buçuk yıl sonra cezası affa uğrayınca İstanbul’a dönmedi, çok sevdiği Bodrum’da kaldı. 1947'de İzmir Karataş'a yerleşerek hayatını gazetecilik ve turist rehberliğiyle kazandı. 1973'te kemik kanserinden İzmir'de öldü. Vasiyeti üzerine Bodrum'da gömüldü.

1926'dan sonra deniz hikâyeleriyle tanındı. Konularını Ege Bölgesi ve Akdeniz Bölgesi kıyı ve açıklarında gelişen, denize bağlı olaylardan çıkardı. İçinde yaşadığı, en küçük ayrıntılarına kadar bildiği hür ve asi denizi, kaderleri denizin elinde olan balıkçıları, dalgıçları, sünger avcılarını ve gemileri zengin bir terim ve mitologya hazinesinden güçlenerek, denize karşı sonsuz bir hayranlıktan gelen şiirli, yer yer aksayan, ama sürükleyip götüren bir anlatımla hikâye ve romana geçirdi. Cevat Şakir Bodrum'da yaşadığı dönemde arkadaşları ile ilk Mavi Yolculuk fikrini ve uygulamasını gerçekleştirmişlerdir. Bu mavi yolculuklarda yanlarına aldıkları şeyler: Peynir, su, istanköy peksimeti, tütün ve rakı idi. Mavi yolculukta gazete okumaz radyo dinlemezlerdi. Amaç dünyadan kaçmak ve medeniyetten uzak olarak kafayı dinlemektir. Haftalarca denizde kalınır sadece acil ihtiyaçları temin etmek için karaya çıkılırdı. Yazı ve düşünceleriyle Azra Erhat gibi döneminin önemli aydınlarını etkilemiş bir kişi olarak, çeşitli dillerden yüz kadar da kitap çevirmiş olan ve kendi eserlerinin sonraki baskıları yapıla gelen Halikarnas Balıkçısı'na Kültür Bakanlığınca 1971 Devlet Kültür Armağanı verilmiştir.

Yapıtları:

Öykü:
Ege Kıyılarından / 1939
Merhaba Akdeniz / 1947
Ege'nin Dibi / 1952
Yaşasın Deniz / 1954
Gülen Ada / 1957
Ege'den / 1972
Gençlik Denizlerinde / 1973
Parmak Damgası / 1986
Dalgıçlar / 1991
Gündüzünü Kaybeden Kuş deniz Gurbetçileri Aganta Burina Burinata / 1945
Ötelerin Çocuğu / 1956
Uluç Reis / 1962
Turgut Reis / 1966
Deniz Gurbetçileri / 1969
Anadolu Efsaneleri / 1954
Anadolu Tanrıları / 1955

Anı:
Mavi Sürgün / 1961

İnceleme:
Anadolu'nun Sesi / 1971
Hey Koca Yurt / 1972
Merhaba Anadolu / 1980
Düşün Yazıları / 1981
Altıncı Kıta Akdeniz / 1982
Sonsuzluk Sessiz Büyür / 1983
Çiçeklerin Düğünü / 1991
Arşipel / 1993