Soğuk şehrin soğuk adamıyım buz tutmuş duygularım
Düşünceler içine düşüp kalkamadığımsın konu sense
Ayazın da üşüdüğüm şehir de yoksun neden
Üşürken ölebilirim donabilirim neden yoksun

Kusuruma bakma yine meze ettim seni satırlara
Satırlar da oldu yaralı kapanmaz da artık
Yokluğuna sarılmak yakıyor canımı cancağızım
Pare pare dökülüyor hislerim satırlara yoksun

Yolları utandır gel de kaldırımları uslandır
Kan kokan gözlerim yollar da kaldı
Gözlerime zulüm etme bekletme çok
Dilediğin gibi yaşa yaşlan bensiz!

Ben sen olmadan da yaşıyorum ölmedim
Her gece andığım halde gelmedin ya
Bıkmadım bende, uslanmadım usanmadım
Yine adın olmadan sindirdim seni şiirime

Bu gün de yarın olacak yarın da ertesi yine yoksun
Bu yokluğuna yazdığım kaçıncı şiir ha?
Sen bilmezsin güzelim hiç birini de okumadın ki
Sana selam, yokluğuna merhaba gidiyorum yolcu et