Allah'a yakarış...
 

Ben olduuum olası hep yanlızlığı sevdim sessizliği, halktan uzak olup alemi seyretmeyi sevdim…
Kendimi bildim bileli bir arayis bir hanci bir yolcu misali hep divane gezdim...
çocukluğumu hatırladığımda da pencereden gök kubbene üstündeki suslu yildizlara degmek onlarla semada ucmayi duslerdim.

Uzakları cok uzaklari o uzaktaki sevgiliye hasreti kavuşamamanın verdiği o iç kazıtan acıtan burukluğu sevdim….
Ağlamaları sevdim hep ağlayınca sanki içim kanıyooor boşalıyooor gibi oluyordum…
Doyuyordum nedense güceniktim daim ama tebessümü eldende bırakmazdım birde kimsenin ayağına dolanmamaya
dikkat ederdim ki benim yüzümden öfkelenip kızmasınlar diye…

O zamanlardan daha var olan bu his ve haller meğersem.senin muhabbetindenmiş Yar...
ezelden beri bilemediğimözlediğimyokluğunu hiç bir şeyle dolduramadığım o boşlukta hep sen varmışsın.
Sen ezelden ebede kadar hep arandığım sevdiğimsin… sevdirenimsin kendini aratanımsın…
Yine değişmedim aynıyım ama daha bilinçli ettin beniyine geceleri herkes uyusun yada uyumasın o cezbelerinle eridiğimsin…

seccademde ağlayıpta yarısını üstüme yorgan yapıp uyuduğum anlarımda bitişlerimi ve başlangıçlarımı yaşatanımsın…
Seni çok sevdirenimsin gecenin ayazını seviyorum herkes kaçarken üşüdük diyeben iliklerime kadar işleyen o hallerimi seviyorum
İçimden bir an bile korkunu alma ama varlıklarından da içime korku salma…
Her varlığını sevdir amakendinden daha fazla sevdirip nefsi gaflette bırakma…
Kendinden başkasına muhtaç ettirecek hallerde bırakıp avuç açtırıp nefsimi ağır sınavlardan etme…
Cihadım için beni sevdiğin kullarınla kuvvetlendir ve sevdiğin fiiller ve lisanla kuşat .amin…