Bir kadının sadece pantolon giymesi onu cinsi (erkek) kendisininkine denk düşmeyen bir travesti yapar, XIX. yüzyılda kabul edilmesi mümkün olmayan bir yozlaşmadır bu. Bazı toplumlarda sözgelimi Eskimolarda cins cinsiyetten ayrı olabilir. Fransa'ya daha yakın olan kuzey Arnavutluk'ta yüzyıllardan beri özel bir durum dikkat çeker, bazı kadınların erkekler gibi giyinmeleri ve erkek rolleri oynamalarına izin verilmiştir. Erkek çocuğun bulunmadığı bir evde bir kız bakire kalacağına dair yemin ederek ailesinin yanında kalabilir ve böylelikle mirastan yararlanabilir. Evlenmek istemeyenlerin izleyebilecekleri bir yoldur bu; saçlarını keserler, pantolon giyerler, silah taşırlar ve büyük bir özveriyle cinsel yaşamdan tümüyle vazgeçerler. Böylece evlerin erkekleri olurlar, erkek toplumsallığını paylaşırlar ve hatta bazı yerel meclislere katılabilirler. Bu olanak kadını mirastan bütünüyle mahrum eden bu babaerkil toplumda çok güçlü olan erkek egemenliğinden bir kaçış biçimi olabilir. Uzun süre izole bir durumda yaşayan bu toplumda son yeminli bakireler saygıyla anılmaktadırlar artık; bir Arnavut genç kadını şöyle diyor: ”özverilerinin" bir anlamı yok, çünkü erkeklerle kadınlar hemen hemen eşitler bugün ve erkeksiz bir ev kınanmıyor artık.
— Pantolonun Politik Tarihi