Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Büyük konuşmamak gerekir,bu tarz durumlar da

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Bugüne Güvenmemek Lazım,Herkesin Başına Gelebilir . Tabi ki de Sevgi Engel Tanımaz Çok Şahit Olmuşluğum da Var. Neden Olmasın .

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

düşünce engeli olmasında sorun olmaz

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Yeter ki kalplerde olmasın engel. İnsan sevince engelli olması vs pek önemli olmayabilir.

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Kalbi temiz olsun yeter.

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Engel durumuna bağlı. Beyinsel bi engelse atıyorum down sendromlu vs olmazdı. Ama fiziksel engel ise o kadar önemli olduğunu düşünmüyorum fiziğin görünüşün. Severdim, evlenirdim.

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Seviyorum zaten.

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

O da bir insan evladi degilmi..Gönül sevdimmi "Engel" tanimamali

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Çok sevdim bir zamanlar.
Ama Allah gonlündeki pisliği bedenine engel olarak belirtmiş.Geç anladım.
Gayb tan kimsenin haberi olmaz.O yüzden ve tecrübemden dolayı bu dünyada çocuklardan başka kimseye merhamet etmem.
Ve engelliyi sevemez merhamet edersiniz.Her ne kadar tepkili olsanızda sözlerime gerçek budur.

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Unutmaki her insan bir degildir @Süreyya

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Dedim ya tepki olucaktir.Ama sevgi ile merhamwt arasindaki ucurum cok derin ve genis.Ne sevgi merhamettir nede merhamet sevgidir.

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Bu Konuyu Gördükçe Me Before You Filmi Aklıma Geliyor .

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Ama sende deme böyle..merhamet edipte sevilmezki demmi.

Neyse Nokta koyalim bari :)

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

: )

Cevap: Engelli birisini sever miydiniz ?
 

Engelli biri kendinden daha kötü durumda olan bir başka engelliye aşık olabilir mi, sorusunun yanıtları dahi buradaki samimiyet yoksunu arkadaşların cevapları kadar net değil.

Alıntıya Giriş
...

Bu kızcağız sakattı adaşım, küçükken sağ kolunu değirmenin çarklarından birine kaptırmıştı. Şimdi onun yerinde şalvarının beline iliştirilen boş bir yen sallanıyordu.

...

Sözü kısa keselim adaşım, bizim mağrur ve insafsız Atmaca'mız değirmencinin bu sakat kızına vuruldu. Tavuslara, sülünlere bakmağa tenezzül etmeyen yabani kuş, kanadı kırık bir çulluğun şikarı oldu.

...

Gözlerini hiç indirmeden, sanki yıldızlara anlatıyormuş gibi, söylemeğe başladı:
"Onu seviyorum, ne yapacağımı da hiç düşünmedim. Sen benim sevmemin nasıl olacağını bilirsin... Ben ki arkamdan uşaklarını koşturan konak sahibi hanımlara başımı çevirmezdim: Yedi köye hükmeden eşraf bana gelip, "kızım senin için yataklara düştü... çingene olduğunu unutup seni evlat gibi sineme basacağım, yalnız gel, gel de kızımızı kurtar!" diye yalvardılar da gene cevap vermeden yoluma gittim; işte şimdi bu bir kolu olmayan kızı seviyorum. Onu alamam, onu kaçıramam... Halbuki o da beni seviyor. Bunu bana evvelsi gün ağlayarak söyledi. "Gel" dedim, "beraber kaçalım." Acı acı güldü, "ağam" dedi, "ben senden noksanım, bana sadaka mı veriyorsun?" Onu nasıl sevdiğimi anlattım: "Bana kolunun yerine kalbini veriyorsun, bir kalp bir koldan daha mı az değerlidir?" Tekrar gözyaşları boşandı: "Olmaz" dedi, "düşün ki, her karşına çıktığımda senden utanacağım, başım yerde olacak, beni böyle zelil etmek ister misin? bırak beni, ne olduğumu bilerek ihtiyar babamın yanında kalayım, sen de bir daha buralara uğrama. Bana sakatlığımı unutturarak deli deli rüyalar gördürdün, seni ömrümün sonuna kadar unutamam, ama olmayacak şeylere beni inandırmağa kalkma, eğer sahiden beni seviyorsan hemen buralardan git!

Atmaca burada bir nefes aldı ve gözlerini yere indirdi:
"Düşünüyorum, birleşirsek bu ikimiz için de sahiden azap olacak. Aramızda anlaşılmaz, boğucu bir havanın dolaştığını hissedeceğiz. Eğer o bana açılamaz, bana naz edemez, bana içinden geldiği gibi sarılamazsa, gözleri her zaman: "ne diye gençliğini benim için nara yaktın, sana yazık değil mi?" demek isterse ben ne yaparım? Her sözümden, her tavrımdan alınır: kızsam ona dokunur, düşünceli olsam ona dokunur, sevsem ona acıyormuş gibi gelir, kucaklasam boş olan kolunun yerinde bir sızı duyar ve bunlar hep böyle sürüp gider... Ne yapacağımı, bu halin beni nereye götüreceğini sorma, bende artık kuvvet yok. Akıl yok, düşünce yok, yalnız aşk var. Mavzer kurşunu gibi çarptığını yere seren bir aşk... Senin Atmaca'n artık kanatlarını kımıldatacak halde değil!"

Sustu, son sözler öyle acınacak bir tavırla ağzından dökülmüştü ki, fazla bir şey sormağa, hatta teselli etmeğe kalkışmadım; ona bu halde ne söz söylenebilir, ne de o söyleneni duyardı.

...

Ve değirmen, azgın bir hayvan, homurduyor ve dönüyordu. Ve o, lambanın sönük ışığında, olduğundan daha büyük âdeta bir gölge gibi duruyordu. Gözleri genç kızın üzerindeydi. Tahammül edilmez bir acı yüzünün şeklini tanınmayacak hallere sokmuştu. Kah esmer derisini şişiren bir kan gözlerinin kenarına kadar fırlıyor, kah dişlerinin arasında ezilen dudakları bile bembeyaz oluyordu. O dudaklar ki, bir şey söylemek ister gibi kıpırdıyorlardı ve ağlayacak gibi aşağıya çekiliyordu.

Bu bakış ancak bir an kadar sürdü. Sonra gözkapakları yavaşça düştüler ve o, yere yıkılacak gibi sallandı. Fakat hemen kendisini topladı. Bir kere daha etrafına bakındı. Sanki bir imdat bekliyor gibiydi: Kendisini bu kahredici, bu parçalayıcı ağrılardan kurtaracak bir imdat... Nihayet kafasına bir şey vurulmuş gibi inledi. Gerisin geriye dönerek değirmenin öbür başına, çarkların ve kayışların kudurmuşçasına döndükleri köşeye doğru atıldı.

Bir nefes alımı kadar hepimiz olduğumuz yerde kaldık, sonra delice bağırarak arkasından koştuk. Heyhat adaşım, çok geçti. Atmaca yerinden fırlayan ve "iş işten geçti" demek isteyen gözlerle bize doğru geliyordu. Sağ kolu yerinde değildi ve oradan oluk gibi kan fışkırıyordu. Birkaç adımdan sonra sendeledi, ayaklarımızın dibine yıkıldı...

...

Çiçeklerin açtığı mevsimde, senin kollarına yaslanan ve çiçekler kadar güzel kokan bir vücutla uzak su kenarlarında oturmak ve öpüşmek, yoruluncaya kadar öpüşmek hoş şeydir... Seni gördüğü zaman zalimce başını çeviren mağrur bir dilberin kapısı önünde veya ışığı altında sabaha kadar dolaşmak, bunu candan arkadaşlara ağlayarak anlatmak, söz aramızda gene hoş şeydir. Fakat sevgili bir vücutta bulunmayan bir şeyi kendisinde taşımağa tahammül etmeyerek onu koparıp atabilmek, işte adaşım, yalnız bu sevmektir.

Alıntıdan Çıkış

Bakınız: Değirmen.
Bakınız: Sabahattin Ali