http://www.youtube.com/watch?v=LqVa_79u3A4


Bir gece yarısı,düşüyor aklıma yaşadıklarım seninle.Biliyorum devrik bir cümle kurduğumu ancak sağlam şeyler de yazmayacağım!
Sen benim çocuk yanımsın,büyüdükçe içimden ayıramadığım,hep büyü diye ezilen,gizlenen ve utanan o çocuk yanım.Ve seni,seni özlediğimi ve seni sevdiğimi saklamaya başladım sonra, kendimden bile.İçimdeki kokular hatırandan geliyor, günden güne çürüyorsun-çoktan ölmüşsün.- cenaze namazına saf tutmuşum ve kimsesizler mezarına koymuşum kalbimin.
Oysa şarkıda dediği gibi ben hep bilirdim senin bana yar olmayacağını ve şairin de dediği gibi "iki rayı gibiydik bir tren yolunun.." bizim son istasyonumuz yakın bile değildi mesela.
Biz iki ayrı şiirin dizeleriydik.
Biz iki ayrı şehrin istasyonlarıydık.
Biz iki ayrı yüzün gülümsemesiydik.
Aynı anda birarada olama/z/dık.