Hiçe açılan kapılar önündesin
Çaresiz, mutsuz, yapayalnız
Nasıl da bezgin bir haldesin
Yaşamak bir düş gibi
Ölmek, hergün uykudan uyanmak sanki

Üzülürsün gecelere
Her adımda bir geçmişe
Gülmelisin geleceğe
Yaşayacaksın hiç çaren yok
Vurup vurup kaçanlara
Kazma kürek satanlara
Gülmelisin insanlara
Yaşayacaksın hiç çaren yok
Ölmek, hergün uykudan uyanmak sanki

Hiçe açılan kapılar önündesin
Çaresiz, mutsuz, yapayalnız
Nasıl da bezgin bir haldesin
Yaşamak bir düş gibi
Ölmek, hergün uykudan uyanmak sanki

Hiçe açılan kapılar önündesin