Çoğu zaman hepimiz şunu yaparız:kolayca vazgeçer ve kendimizi içimize hapsederiz.sanki çevremizde olan bitenler bizim umurumuz da değilmiş gibi davranırız.kendimizi bir köşede bırakıp uzaklaşmak isteriz.aslında benliğimizi kaybederiz farkın da olmadan.cevapsız sorular bırakırız asla düşünmeyiz hayatta ki rolümüz ne? Diye

Kaybederiz bile bile yeniliriz hayata ne için kendimizi kaybettiğimiz için.ortada bir suçlu vardır oda bizizdir ama biz kabullenmek ders çıkarmak yerine tam tersine her şeyi ret edip olan biteni ortada bırakıp çeker gideriz.ama kaçmakla bitmiyor işte sorunlarda bizle beraber geliyor.nasıl bir yere giderken bavulumuz yanımızda oluyorsa dertlerimiz kederlerimiz sorunlarımız da her zaman yanımızda oluyor.ne yapmak lazım ozaman kaçmak mı? Hayır tabi ki de kalıp savaşmak olanı biteni anlamak ve kendini hapsetmemek lazım karanlıklara.çözüm kolaydır asla pes etme kendini ateşlere atmak yerine aydınlığa çıkarmak lazım.hayat sana kendini unutturmaya çalışır ki o galip gelsin.fakat sen kendi kendini ateşleyip bir yanar dağ gibi patlamaya hazır olursan kendinden kaçmayıp kalırsan hayattaki tüm olumsuzlukları kaldırırsın.

Her şey aslında kendimizin elin de aklımız da saklı her şeyin cevabı.ama yeter ki biz kendimizi karanlılara hapsetmeyelim.olumsuzların üstüne gidelim ki mutluluğu yakalayabilelim.unutmayın kaçmak sadece yenilgiyi kabullenmekti kaçarak mutlu olunmaz kalıp bir şeyleri yenerek mutlu olunur…