Üzüntü yaratıyor değil mi bu terimler; anladım ki bakın ne kadar üzüntüye gidiyor ve yokmuş derken geçmiş zamanı anlamanın acısını veriyor şimdiki gelecek zamanda olunsa/yaşansada muşlu zamanda olmak var çemberin içindede dışında da. genelde çemberin içinde kalırsın, görüpte bir şey yapamamak var. Düşünün ki bir rüyada deniz de yüzmeye çalışıp ta kollarınızın suda boşa hareket etmesi gibidir.

Zamanlı zamansız sevmek var dı ya işte bu zamanı hatırlatırdı aslında! Yüreğin sevgi dolu ise seversin yetişemezsende. Kim yetişmek istiyor ki sevgiye. Sevgi katmak, vermek bir yana Herkes sevgiden çalmak istiyor. Ne bir eşyayı, nesneyi sevebiliyorlar ne bir doğayı. Doğanın onca güzellikleri ya katlediliyor ya da kendine, çevreye gerginlik, nefret kusmaktan güzelim yeşiller, maviler görülmüyor, nefes alacağına nefes darlığı yaşatılıyor. Canlılardan sevilen bir tek hayvanlar kalmıştır kediler, kuşlar, köpekler, balıklar. Bu hayvanları evinde besleyip sevenler. İnsanı sevmek mi yoklarda... Kimi de saksılarıyla var kapatmış kendini güzelim çocuklarına bile. Çocuklar güzellik mutluluk ya başka şeylerde aranır mutluluklar ya da aranmaz. Yok edilir kıskanılır. Atalarımız zamanından yaşanmış ki "komşunun tavuğu kaz görünür" denmiş... Ailesini eşini çocuğunu madden manen iyiiken bırakanlar, bırakmayıp ezenler. işte bağlılığın sevginin haince yok edildiğin de insanı kurtaran şey ekonomik özgürlük adını almıştır. İnsanı ekonomi kurtarır. sevgide, birlikte ekonomi değil maddede ekonomi. bu gerçektir paran varsa yaşayabilirsin. sevgisiz yaşanmaz. ama ... Bana sevgini ver paranı vereyim vahim! Bana paranı ver sağlık vereyim. Bana para ver selam vereyim. Allahın selamını, ufacık güzelim gülümsemeyi bile veremeyenler, dünya malını ala ala bıkmayanlar yeter demeyi bilemediler.....