N’oldu Bu Gönlüm
 

N’oldu bu gönlüm, n’oldu bu gönlüm
Derd ü gamla doldu bu gönlüm.
Yandı bu gönlüm, yandı bu gönlüm
Yanmada derman buldu bu gönlüm.
Yan ey gönül yan, yan ey gönül yan
Yanmadan oldu derdine derman
Pervane gibi, pervane gibi
Şem’ine aşkın yandı bu gönlüm.
Gerçi ki yandı, gerçeğe yandı
Rengine aşkın cümle boyandı
Kendi de buldu, kendi de buldu
Matlabını hoş buldu bu gönlüm.
Sevad-ı azam, sevad-ı azam
Belki oluptur arş-ı muazzam
Matlab-ı canan, matlab-ı canan
Olsa acep mi şimdi bu gönlüm.
El-fakru fahrî, el-fakru fahrî
Demedi mi ol Alemler Fahri
Fahrini fakrin, fahrini fakrin
Mahv u fenada buldu bu gönlüm.
Bayramı imdi, bayramı imdi
Bayram edersin yâr ile şimdi
Hamd ü senalar, hamd ü senalar
Yâr ile bayram kıldı bu gönlüm.
Hacı Bayram-ı Velî k.s. (1352-1429)
Aşk şem’i: Aşk ateşi.
Matlab: İstenen, talep edilen.
Sevad-ı azam: Allah’a giden yol.
El-fakru fahrî: “Fakirliğim övüncümdür.” (Hadis-i Şerif)
Alemler Fahri: Alemlerin Övüncü Efendimiz s.a.v.
Fahrini fakrin mahv u fenada buldu bu gönlüm: Fakirliğin övüncünü yoklukta buldu bu gönlüm.