Mahalle Kahvesi
 

Hayât-ı âile" isminde bir maîşet var;
Saâdet ancak odur... Dense hangimiz anlar ?
Hayât-ı âile dünyâda en safâlı hayat
Fakat o âlemi bizler tanır mıyız? Heyhât!
Sabahleyin dolaşıp bir kazanca hizmetle;
Evinde akşam otursan kemâl-i izzetle;
Karın çocuklann annen baban kimin varsa
Dolaşsalar; seni kat kat bu hâleler sarsa
Sarây-ı cenneti yurdunda görsen olmaz mı?
İçinde his taşıyan kalb için bu zevk az mı?
Karın nedîme-i rûhun; çocukların rûhun;
Anan baban birer âgûş-u ilticâ-yı masûn.
Sıkıldın öyle mi! Lâkin biraz alışsan eğer
Fezâ kadar sana vâsi gelir bu dar çember.
Ne var şu kahvede bilmem ki sığmıyorsun eve?
Gelin de bir bakalım... Buyrun işte bir kahve:

Çamurlu bir kapı üstünde bir değirmi delik;
Önünde tahta mı toprak mı? Sonna pis bir eşik.
Şu gördüğüm yer için her söylesem câiz;
Ahırla farkı: O yemliklidir; bu yemliksiz!


Şairin Adı : » Mehmet Akif ERSOY
Şiirin Ölçüsü : Aruz
Şiir Türü : Genel
Kitabın Adı : » SAFAHAT