- Sayfa 1 Toplam 2 Sayfadan
- 1
- 2
|
|
Kendimle baş başa bir kalabalık ''Kendimle baş başa bir kalabalık'' isimli sayfanın cümle hakları, kalbim ve yaşananlara ait olup hiçbir insanın şahsına hakaretvari ithamlar içermemektedir. Her biriniz istediği zaman ziyaret ederek, okuduklarınızda hoşuna gitmeyen tarafları saygı çerçevesinde eleştirebilir yahut yorumlayabilirsiniz. |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık En başında insan ömrü bu diye başlarken, emekleyen dizlerin acısını çocukken hissettirmeyen hayatın, anlatacağımız herneyselere kaç nokta koyacağını biliyor muyuz? Yani cümlelerin ağzımızdan çıkar çıkmaz adres sorduğu herhangi bir akşamda, buğdayların şehirlerden uzak yalnızlığı gibi büyürken umutların hayallerden doğuracağı gelecek, zaman, neyi çeyrek geçecek bilmiyoruz. . Yıllanmış ayrılıkların tuzlu tadını, defalarca pınarlarlarına kitlemiş insanların söyledikleri şarkılar içinde kavga ettiği tek insan sevdikleriyken, saçlarımızın dibinde gezinen rüzgar, kimselere duyurulmayan kaçamak olmaktan vazgeçmiyor. Aklımızın ucundan uçup gözümüzden düşerek, karalamaya lüzum görülmeyen kalp sancılarımızın etrafına yalın ayak yağmurlar birikirken, yaşadıklarımızın öğretmeni kaybolmuş. . . |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık https://i.hizliresim.com/V3gWDV.png Bu dünyanın felsefik gerçekliğinin yanına bir artı koyarak,edebi anlamlarındaki doğruları topladığımızda, sonucundaki matematiği vicdana bölerek nasıl bir insan olmamız gerektiğini anlamamız yada anlatmamız zor olmayacaktır. |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık Bazen temiz bir sadece yeter, nedenler kalabalığından sonuç ayırmaya. Ama yinede konuşur insan. Seni beklemeye biriktirdiğim yıllar oldu biz büyümeye yürürken. Sağlık olsun. İsteklerin sınıfı yokken hayalleri bende mezun bir anı oldu sadece. Yavaş gelip hızlı geçen rüyaların gözleri gibi, ruhumlanacak bir duygu değilmiş kalbimdeki işgal.. https://i.hizliresim.com/YOjZ86.jpg |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık Damla bile kendini tamamlayınca damlar demiş sevgili özdemir asaf. Demiş demesine de biz insanlar daha kendimiz olmayı tamamlamadan biz olacağımız insan arayışlarına kapılıyoruz. Ayşeyi fatmayla, fatmayı,falancayla unutmaya çalışıp yeni sayfalar açtığımızı düşünüyoruz.Ben boşuna demiyorum sevgi sevda olunca yürümeye başlar kalbin atışları diye... Hem bu aceleye gelmeyecek konularda yaptığımız yanlışlar bir yana, insan olmayı öğrenebilmiş miyiz önce onu düşünsün o doğru kullanmayı beceremedğimiz beyinlerimiz. Satın aldığımız herhangi bir nesnede bulunan kullanım klavuzları gibi beynine yapışık bir kullanım klavuzumuz olsaydı keşke. Tanıdığımız yahut tanımadığımız insanlara nasıl davrandığımız düşünüyor muyuz tek başımıza kafamı dinliyorum tabirini gerçekleştiriyorken. Şahsen ben her sabah, birileri bana sende diğer insanlar gibi isyan etmek yerine ne yaptın ?sorusunu soracakmış gibi,her gün elimden geldiğince birilerine faydalı olmaya çalışıyorum.Sonuç mu ? Hiçbir konudan çıkarın olmadan sağladığın mutluluğu hiçbir duygu hissettirmiyor. O kadar... |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık Saygının acele yaşandığı sahnelere geç kalan beyin dediğimiz faunusun içerisinde yüzen düşünceler pişmanlıkta boğulmadıkça, telafiler doğuran hayata daha dikkatli davranmak gerek. Bazen çığlıkları içinde yankılanan cümlelere yüklenen kalemin heyecanına ters düşmüş bir beynin, herhangi damarından akan umut şelalesini kaybetmemiş mutluluk cesaretini sıkı tutmayı da unutmayalım. Bu sayede, şimdiliğiyle hazırlanan hatırları, sonrayla barıştıramayacağımız yanlışları en aza indirebiliriz. Diğer bir deyişle ise, aptallık ismi koyulan bir mesafeyi hayal tadında yürümek, öylesine dinlenen şarkıları bu günün böylesinde hissetmek, tecrübenin görülmeyen dansı diyebiliriz. Daha fazla diyebiliriz, edebiliriz ithamlarında bulunarak beni çok bilmiş tavırlarına bürünmüş biri olarak düşünmemenizi umarak son bir sözle bitirmek isterim. Sigaranı mumdan yaktığın sela tedirgini bir gecede,karanlığı vicdansal rüyaları gerçekliğiyle yaşatırken hayat, rengi tuzlu geçmişe tatlının tarifini bulmak, büyüdüm demeye geç kalan kaderi sek yaşamaktır... |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık Beden denilen süresi belli olmayan hapishanenin içinde tek özgürlük düşüncelerinken, niteliksiz tetiklerden sıkılmış gayretlerin boş kovanları, sağlık olsun tesellileriyle toplanmıyor artık. Özgürlüğü kısıtlı doğmuş kafes kuşları gibi çırpınıyorken, bir yorum, bir cümle, bir sürü yorgun yaşanmışlık başlığıyken, yeni doğacak cevaplar poposuna vurulmadan ağlamasın demek çok mu acımasız olur sitemlere... Kimsesiz bakışların uzun yolculuklarına göğüs germiş zamana teşekkürler öncelikle. Konuşmaya zaruri bir huriliğin dilinde uyuya kalan söylenecekler değiliz elbette. Zaten geçmiş zamanların gurur verici savaşları artık daha başka. Gözlerimin sayfalarını açıp insanları okuduğumda, nokta koydukları cümlelerin alev alev yalanları, kızartıcı bir utangaçlıkta yanmıyor artık. Nedir, nasıldır, kimdir acabalarında yorulmayın. Sınanmakla sulanan sinirlerin büyüttüğü çiçeklere kızıyor kızmıyor falı bakmayı deneyerek, insan halleri batıllıklarına hiç gerek yok... |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık Aydınlatamadığımız karanlıktaki bir gölgeye isim bulma merasimi misali, kalmak isimli acelenin telaşında yorulurken insan, sarılacaklar kaybolduğunda üzülüyor. Sonra son günleri yoklamasında mevcut bir sürü şarkı bağırıyor buradayım seslerinde. Sorulaaar sorulaar.. Unuttuğunu gördüğünde adımlarına takılmak gibiyken gözlerdeki bulutlar, hangi demlenmiş cümlenin hangi dillenen sözlerinde dinlenir ki bu hal.. Neyse onu boşverinde, Ay' da yürürken hayalleri taşan bir dünya bulursanız haber verin değerli astronotlar. Çünkü atomu parçalayan bir adamın hala hayal kurması gibi birşey bu dünya... |
Cevap: Kendimle baş başa bir kalabalık Alıntı:
;papatya1 |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 03:37. |
|
Powered by vBulletin® Version 3.8.9 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.
Site kurucuları: Damla ve Meltem