Sürreal Artıklar
 

Belirsizliğe
Ve koyu hüzün parçalarına dönüşen
Cansız ruh tonları
Bir pencereden diğerine çarpık
Ve eğri bir şekilde uzanan bakış,
Yeterince yakından bakılsaydı
Hipnotik hayallerin kıvılcımları görülebilirdi
Sanırım o kadar izole görünen
Arzusuz yaşlı zihnim
Ve çamurdan yol boyunca bulabileceği
Her şeye özlem duyan terk edilmiş bir ruhun çaresizliğiydi
Af dilemek için yazıyorum,
Aklımda daha iyi biliyorum,
Yıldızlara yazılan günah kadar derinden
Kendimden mi,
inanmadığım müdahaleci bir tanrıdan mı,
Yoksa senden mi af diliyorum?
Sadece şimdi soruyorum
Çünkü güneş yeni bir güne doğduğunda,
Bu sözler bir sonraki trajedi gelene kadar
Burada efendisi olmadan kalacak
Ve hayat ölüme giden en güzel yol olacak
Gölgeye kıyamamış güneşin kollarında

https://www.youtube.com/watch?v=dHqbuJOd7Y0