Merhaba sevgili günlük;


Anlatılması gereken şeyler vardı geldim. Değişen bir şey yok aslında. Ama artık hissizleştim.Uzun uzadıya cümleler kurmuyorum, ağlamıyorum. Sahte gülmüyorum üstelik.İyiyim uzun zaman önce olması gerektiği gibi.Çok aramıştım içimdeki bu durgunluğu. Ama tanrı bana bahşetmemişti sanırım. Zaten ben bencildim. Bazı zamanlar dindar olabiliyordum bazı zamanlarsa inanmayı reddediyorum. Bunun bir adı yok arafta gibiyim.Oruç tutmayı istemem bu yüzden. Belki de bu ara tutunmak istiyorumdur.
Hissizim evet. Ve kararlıyım da. Kapadım kalbimi dış dünyaya.Kilitledim insanları dışarıya. İçeride olanlar zaten misafir değil taht kurmuşlar orada