Can ici..
 

Merhaba ustad..

Uzun zaman sonra ilk defa evime geldim..
Bu kadar zor olacagini dusunememistim hic..
Yoklugundan sonra evim bile yabancilasmis bana..
Gezdigimiz yerlerden gectim..
Her yer oyle dolmus ki anisiyla.. nereye baksam yanimdaki halleri geliyor aklima...
Sanirim orda unutuyorum hayatin icine kapilip yoklugunu..
Ya da dusuncesini bastirmak daha kolay oluyor..
Kotu bir kabusmus gibi dusunmek daha iyi geliyor..
Ama burda yapamiyorum onu..
Oyle dolmusum ki su eve girmek beni karsilamicagini bilmek oyle agir geliyor ki..
Oyle cok yaniyor ki canim..
En buyuk kayibim oldu canimin parcasi...
Hayatin en buyuk kazigi oldu bana..
Biseyleri kabullendikce daha cok yaniyormus cani insanin..
Alisilmiyormus hicbir seye iste..
Yalandan baska bisey degilmis o..
Cok ozlemisim..

Cevap: Can ici..
 

Ozaman söyle en ön sıralardan bi Sıla konser biletimizi alalım, sükunetle bekleyelim..
kulak pasımızı silmeye..


http://www.youtube.com/watch?v=N5kpg1Kv1b8

Cevap: Can ici..
 

http://www.youtube.com/watch?v=TWHBfiBUV30


bu sarkıyı her dinlediğimde aklıma sen geliyorsun..
ve sen, bundan bihaber yasıyorsun can.. -)
özlemiyorum artık seni.. cok uzun zaman öncesinde, terkettiğim sehrin sokaklarında bıraktım bizi..
ama anılar var ya hani, hala gülümseme sebebi.. -)
nerde kaldı o cocukca gülüsmelerimiz.. sabaha kadar hic bitmeyen sohbetlerimiz..
beykent'in o rüzgarlı soğuk havalarına aldırmadan, saatlerce süren telefon görüsmeleri.. -)
her adımda, her kaldırımda sen kokan sokaklar.. hepsi kayıp simdi..
hele o ilk atısmalarımız.. -)
ilk tanıstığımız kavgalarımız..
insan gün gectikce, öfkesi dindikce tebessüm ederek hatırlıyormus her seyi..
biliyormusun, bazen bu yol bizim secimimiz mi cok sorguluyorum can..
nerede tökezledikte, rüzgar buralara savurdu ki bizi ?
cok kızıyorsun bana simdilerde.. sessizliklerime.. duymazdan gelislerime..
uzattığın her eli itisime, cok öfkeleniyorsun..
öfkesi dinsede, acısı kanıyormus can icinde..
en iyi sen bilirdin beni.. bi gülüsümden, ufacık nefesimden tanırdın beni..
o gittiğinde de, benimle beraber kaybettin sen..
bunu cok hissettim.. ama canım öyle acıyordu ki, sardığın kollarına karsılık verecek dermanım yoktu can..
kendi yüküm, kendime ağır bilirsin..
öyle bası bos bi yola döndüm ki, her yanım bombos sanki..
hani ettiğimiz dualar ne oldu.. onunla da söz vermistik, birimiz olmadan bir diğerimiz gitmeyecekti bu dünyadan..
tıpkı seninle söz verdiğimiz gibi..
ikinizde yarıda bıraktınız beni..
sacma sapan bir yolda, bi basıma.. yapayalnız bıraktınız beni..
ikinizde unuttunuz verdiğiniz sözleri..
güclü sandınız beni, yüreğimin kaldıramayacaklarını yüklediniz canıma..
can bildiklerim olmadıktan sonra, hicbir sey değildim ben.. bilemediniz..
ikinizde gittiğiniz hayatlarda mutlu olun..
ömrümü adamaya hazırdım oysa..

Cevap: Can ici..
 

Hicmi bikilmaz arkadas dinlemekten..


http://m.youtube.com/watch?v=hKBv-ESLVqE

Cevap: Can ici..
 

Eh be evlat.. Değer miydi bu olanlara..

Cevap: Can ici..
 

Herkes cok tuhaf biliyormusun burda ?
neden bilmem cok art niyetli ama cok kor -)
Her seyi her yere cekebilecek kadar kotu niyetli -)
Basitce bi sohbetten insanin kisiligine inebilecek kadar da curetkar
Herkes gibi olmamanin aksi yonu budur iste ne yazik ki..
Onlar gibi sanilmak -)
E tamam istediginiz gibi olsun oyleyse, hadi bana eyvallah..

Cevap: Can ici..
 

hayat cok tuhaf biliyormusun usta..
kimin nerden ve nasıl hayatına ilisiceği hic belli olmuyor..
sanırım iyi bir insan kazandım.. temiz kalpli.. temiz yürekli..
konusmadan anlayan uzak ama yakın bi dost..
olduğunuz gibi kalabileceğiniz ve sizi olduğunu gibi kabullenebilecek bir dost..
aksiliğinizi, huysuzluğunu hatta öfkenizi dindirebilecek bir dost..
elini cekmemen ümidiyle öyleyse, varol.. http://i.hizliresim.com/z4jlN4.gif