Cevap: Tek Nefes
 

http://www.youtube.com/watch?v=GqV5X-nY0Q8

Cevap: Tek Nefes
 

Cevap: Tek Nefes
 

Cevap: Tek Nefes
 

Şimdi hepimiz kendi içinde boğulan insanlarmyz?
Umursamıyor,üstüne sonsuz kere umursanmıyorsun.öyle ki saniyeler önce varlığını nefesinde hissettiğin varlıklar,kirpiklerin aşağı tarafa bakarken gitmiş oluyor.vücudunun ısısı;tenine değen keskin soğuğa alışması gibi,alışıyorsun boşluğa.ilk başta ürkütüyor ölecekmiş hissi uyandırıyor lakin sonra alışıyorsun.bir çok kez aynı boşluğa inanıp gülümsüyorsun.kendini kandırmaktan öteye geçiyorsun.kullanıyor,kullanılıyorsun.
Cidden üzücü.

Cevap: Tek Nefes
 

Valla ben bu ara o kadar katılaşmışım ki ağlayamıyorum.

Cevap: Tek Nefes
 

Cevap: Tek Nefes
 

Bir parça hissetmek için her şey hazır

içini dağıtan bir parça,

gözlerinin dolmasına sebep bir kaç acı,

bu kadar basit aslında.kendimize paketler halinde hazırladığımız üzüntülerimiz var gibi.paket bittiği zaman kalakalıyorsun.şaşırıyorsun bir yandan.

bazı geçmeyen şeyler var;gerçekliği tartışılır hüzünler.

bilmiyorum.

Cevap: Tek Nefes
 

Sanırım en çok kendimden nefret ediyorum.Aynada gözlerime baktığım zaman gördüğüm umuttan nefret ediyorum.Uyanıyorsun odanda aldığın nefes yetmiyor gibi hissediyorsun.Hayat beni nereye çekiyor bilmiyorum.Ama intihar yollarından geçtiğimi hisseder gibiyim.Aciz değilim inanın.Güçlü olmaya çalışıyorum ama hayallerimi kopardılar.Şimdi siyah bulutların arkasında saklanıyorum.O temiz,bembeyaz hayatınla yaklaşma bana malum bulutlarımız yan yana gelirse şimşek çakar.
Ağzımı açmayıp kilit atasım var bugün.Dokunmayın!

Cevap: Tek Nefes
 

Bugün uzun zamandır aradığım bulamadığım sardunya yazısıyla geldim.

Sardunya toplamıştım. Kırmızı. Gelmedi. Telefonda söyledim, aldırış etmedi. Suya koydum, yaşatmaya çalıştım. Çiçeklerini döktü. Kök saldı, saksıya ektim, büyüttüm. Boyu uzadı, gelmedi. Bahar geldi, sardunya çiçek açtı, gelmedi.
Neden sardunya topladığımı hiç sormadı. Oysa Sardunya’nın yeri ayrıdır. Sardunya, diğer çiçekler gibi kırılınca solmaz. Yeşilinden kolay kolay vazgeçmez. İnatçıdır. Neresinden kırılırsa kırılsın, toprağa tutunur, yeşiline sahip çıkar.
Akdeniz bitkisidir, sıcağı sever ama her iklime de uyum sağlar. Akdeniz’e uzak kalırsa bir gün, toprağa başını çevirip, bahara küsmez. Özünde narindir ama öyle her neme solup gidecek bir çiçek değildir. Cesur bir kadın, olgun bir hanımefendidir. İklimine göre giyinir, rüzgarına göre başını çevirir. Fırtınalarda boynunu büker.
Sonbaharı görürse, yapraklarını döküverir. Bir deri bir kemik kalır, çiçekleri solar, yaprakları ufalır. Sessizce üzerine yağacak çetin yağmurları bekler.
Yağmurlar yağar, karlar üzerini örter, ayaz dereleri kurutur, sardunyayı buz tutar. Ama sardunya kolay pes etmez, cesur ve güçlüdür nihayetinde. Kara kışları ardında bırakır, yağmura çamura göğüs gerer ve baharda hiçbir şey olmamış gibi, kabuğundan çıkar, yeşilini kucaklar, çiçeklerini bahara sunar.
Öyle çok ilgiye gelemez, başını önüne eğer, utanır. Sudan çok sevgiyle beslenir. Sevgisiz kalırsa, solar, kırılır. Ve bir sardunya kırılınca kokar. Şayet bir bahar günü, Akdeniz’e açılan bir kırda dolaşırken burnunuza sardunya kokusu dolarsa, anlayın ki bir sardunya kırılmıştır.
Sardunya herkese verilmez. Sardunya, cesur bir kadın, olgun bir hanımefendi, sabırlı bir yürektir. Sardunya, hikayesini, dudaklarda değil, buruk kokusunda saklayan, acı bir tebessümdür.
Birine sardunya vermek, buruk bir şarkı hediye etmek, geç kalmış bir özre müstakil bir mahcubiyetle af dilemek, utangaç bir yüzle taze bir teşekkür etmektir.
Birine sardunya vermek, bir ömrü bir kalbe emanet etmek, seneler boyu bir pencere kenarında hatırlanmayı yad etmektir. Sardunya, aşkla ayrılık, sevgiyle kırgınlık, arasında ince bir çizgidir.
Bir saksı sardunyam oldu. Üzerinden kış geçti, bahar geldi, yapraklar binlerce sırrı işitti, o gelmedi.


Evet işte böyle şahane bir yazıydı. Etkilenmişliğim var.Neyse.Herkese mutlu günler uzunca bir ara vermenin zamanı çoktan geçiyor.

Cevap: Tek Nefes