Yüzyıllardır filozoflar mutluluğun tanımını yapmaya çalışıyorlar.
Sokrates bilgidedir ,bilgi erdemdir,erdem de mutluluktur görüşünde.Demokritos temizliktedir,Epikuros acının yokluğudur diyor.
Kant ise sonuç gözetmeden yapılan, iyi niyetle gerçekleştirilen eylemlerde buluyor mutluluğu ,yani ödevde.
Kısacası insanllığın sorunsalı olan mutluluğu hep özlenen,aranılan,ama ne yazık ki bulunduğunda değeri bilinmeyen olarak tanımlıyorum ben de.
Mutluluktan çok huzur diyenlerdenim.Çünkü mutluluk geçici ve çok alternatife,sürekli odaklı bir arayış.Oysa huzur varsa zaten mutlusunuzdur,daha farkında ve daha uzun şükür haliyle.