BEN
Ben
Fakir semtlerin ele avuca sığmayan yaramaz çocuğuydum
Hayallerim sakat kırık döküktü umutlarım
Hep eksikti bir yanım
Yoktu uçurtmamın kuyruğu gökyüzünde dalgalandıramadım
Ben
Ahşap evlerin soğuk odalarında yaşayan fakir bir adamın oğluydum
Ceketim yamalı yırtıktı çorabım
Olmadı hiç deliksiz bir ayakkabım
Yoktu babamın parası çocukluğumu yaşayamadım
Ben
Yoksulluğu sofrasında aş etmiş parasız cüzdanların çocuğuydum
Uyurken kimse anlatmadı benim olmadı bir masalım
Hiç öyle zengin düşlere de dalmadım
Babam çok konuşmazdı masallarda prens olmadım
Ben
Yılların tükettiği saçı sakalı ağırmış bir adamın oğluydum
Durduramıyoruz zamanı çocukluktan gençliğe adım attım
Yine eksikti bir yanım
Yoktu artık babam genç yaşımda boynu bükük kaldım
MURAT GÜNEŞ