BEN ALIŞMIŞIM
Bir nisan sabahı uyandırdı beni
Ötüşen kuşlar uçuşan kelebekler
Bahçeden kokusu geliyor
Rengarenk katmer katmer açmış güller
Sensiz uyuduğum ilk gece
Uyandığım ilk sabah
İlk defa sensiz güneş doğdu yüzüme
Ben alışmışım öperek uyandırmalarına
Tenim teninde kokun içime işlercesine
Ben alışmışım
Sabahları karşımda güneş gibi sıcacık gülümseyişine
Artık sensiz sabahlara nasıl uyanırım
Nasıl yokluğuna alışırım bilmiyorum
Ben alışmışım
Sabahları benden önce çayı demleyişine
Artık kim kapılarda beni yolcu eder
Sabırla dönüşümü yollarda bekler
Ben alışmışım
Akşamları boynuma sarılıp öperek karşılamalarına
MURAT GÜNEŞ