Kül
bir insanı sevmekle başlar herşey...
sonra dökülür incileriniz tel tel,
ayak izleriniz silinir bastığınız yerlerden.
hissizlik sarar sarmalar ruhunuzu,
zemheri bir yalnızlığın körüğü olursunuz.
yangın çevreler ömrünüzü kıyı bucak,
tüm anılarınızı küllerin arasında bulursunuz.
gece bitmeyen doğum sancısına döner,
sigaraya dadanır dumana bulanırsınız.
nefes mağrur bir komutan olur,
derin bir soluğa hasret kalırsınız.
aklınız başınıza gelene kadar
acıyı zamanla törpülerisiniz.
bir insanı sevmekle başlar herşey..
ama bir insanı unutmakla bitmez herşey..
ogZ
Ekim / 2015