Özgür Üniversteliye önsöz yazarken - Harmancı / Qasem...
Kuşkusuz ölüm konuşmaya başladığı an herkes susar;
Hayat, telaş, uğraş ve her tür ihtiras sessizliğe bütünür...
Şan, şöhret, makam, mevki saraylar, hamamlar, hanlar ve her türlü tül-i amel anlamını yitirir,
Herşey layık olduğu değere, varlığın akışı ile sükunete kavuşur...
İzmler, ideolojiler mevtaya dönüşür...
Sonra durma, durulma ve durulanma oluşur...