Ölüm öyle bir gelir ki gelir gelmez herşeye meydan okur.
Bu meydan okuyuş karşısında hiç kimse, hiç birşey gıkını dahi çıkaramaz olur.
Hayatın ve tüm varlığın ritmi azalır,
Güzel yüzler asılır,
Narin vücutlar yıkılır...
Ne varki hayata olması gerektiği kadar anlam ve değer verenler için ölüm,
Bir kapıdan çıkış ötekine varış, sadece bir tadıştır...
Arkasında binlerce gözü hasret ile bırakıştır...