Aynen kıymetli Hocam...
Çocuklarımız dahil bize sunulan herşey bize bırakılmış yada verilmiş emenetlerdir...
ve işte bu bilinç bize hayatın bir imtihan olduğunu asla unutturmaz...

Bugün bir öğrencimle sohbet ediyordum .
Başarılı,ama çok hüzünlü bir çocuk.
''Hocam önce çok zengin sonra da çok zor durumda olmayı biliyorum.
Yaşıtlarım gibi neşeli değilim ve içimden gülmek gelmiyor dedi.''

Ona her ikisinin de onu geliştirecek bir bakış açısı ,belki de olgunluk kazandıran şeyin bu olduğunu anlatmaya çalıştım.Belki yaşananların ardındaki imtihan nedenini sezebileceğini,belki bu sayede ise geleceğin doğru seçimlerini tanıma fırsatı kazanması için bunların yaşanması gerektiğini ifade etmeye çalıştım.
Ne yaşıyorsak niyet iyi olduğu sürece sonucun olumsuz olamayacağını belirttim.
Farklı çocuklara ihtiyacımız var.Kitle halinde modalaşan tüketim alışkanlığının dışına çıkabilen,anlamı metada değil de manada arayan çocuklara.
Bazen de hüznünü nimet bilip bunu idrak kapısından adım vesilesi olarak görebilecek insanlara.