Aşk yüzlü, eğilmiş suya bakıyor
Beyaz, uzun boynu suya çıkıyor

Bir rüzgâr Eski zamanlar gibi bir
rüzgâr Ağzının gülünü yoluyor

Sesi, o al sonsuz simgesi aşkın
Geceme geceme gelip vuruyor

Sanki bir şiirde soyunuyor ve
Çıplaklığı bu kağıda çıkıyor

Uzun, asi beyazlığını sonra
Bu sayfada bırakarak gidiyor

İlhan Berk
-Âşıkane,1968-