Gerçek sevgi , ya da aşk ilk önce güvenle yoğrulmuş olandır ,
itiraf ediyorum ki onunla ilk konuşmaya başladığımda kalbim çok kırıktı
kimseye güvenemeyecek haldeydim. ama onunla her konuşmamda beni gülümsetiyordu onunla herşeyi unutuyordum. bir adı yoktu kı hep ben o gunlerden berı sankı onunla daha onceden tanısıyormusum gıbı hıssetmeye basladım.
evet o aylardan ekım ben yıne tekım dıye kendı kendıme geyık yaptıgım bır zamanda rastladı bana sankı hep benımleymıs gıbıydı. ona bır gunde asık olmadım..
ve sonra ben banlanınca onunla konusamadık.
bır Ahmet Kaya şarkısı mırıldanıyordum onu dusunerek.

"Sensiz geçmiyor günler
biliyor musun ?
yüreğine beni beni
soruyor musun ?
öyle yalnız yalnız kaldım biliyor musun?
türküler söyledim sana duyuyor musun ?"


buraya tekrar gelmeden de en buyuk sevındıgım noktalardan bırı onunla yıne konusabılme ıhtımalımdı ıste.
bırseyım olmalıydı hayatımda benım.
ve dun bır anda herseyım oldu benım.
ben kendıme hem yara hem ılac olmayı ogrenmısken benım ellerımden tuttu
herkese ınat o benım yanımda.
guven kokuyorsun adam. sesıne sarılıyorum oyle uzaktan.
hıc bırakma benı.
bırakmak yok soz mu ?
zıra ben kırık bır kadınım ,
sen de bırakırsan kımse toparlayamaz benı.

ona guvenıyor ve sevıyorum.
ıyı kı varsın ıyı kı benımsın

Bir varmış bir yokmuş.Ülkenin birinde cesur bir prens varmış.
Yorgun kızı almış ve prensesi yapmış.
Prensese kocaman kalbini sunmuş.
ve bırlıkte bir kırlangıç ailesi gibi olmuşlar.
vefalı ve bırbırlerıne bırakmamaya soz vererek
sevgılı degıl yuva olmuslar..