Sevmek hafif kalırdı, aşk yeter miydi bilmem
Aklıma geldiğinde başlardı deli gülmem
Zannetme uzun sürdü sabır taşını dilmem
Adın Leyla olsaydı, Mecnununa şaşardın
Siz böyle güzel ve derin satırlar yazınca, benim de aklıma bir şey geldi.
Mecnun der ki;
Getirdiler bir gün Leylayı bana, al iç aşkını kana kana.
Ama, anladım ki aşkım Leyla'ya değil,
Leyla'yı Yaratana.
Gerçek aşk'ı bulan Mecnun, artık nefsi kemale ermiştir.
Galibe aşk bu olsa gerek.
Yüreğinize, kaleminize sağlık.
