Çayın buğusu 
Doymadım seni sevmelere
Dokunamadım saçlarına
Yaslayamadım başımı omzuna
Sevemedim seni tüm varlığımla
Ben ki alışkınım bir başına sevmelere
Bir kendimi sevemedim
Yani anlıyorum seni korkma
Bir hayal beliriyor gözümün önünde
sanki ilk rastlaşmamızmış
İki çay içmişiz de
Garson kız şeker getirdiğinde
Ben iki şeker atmışım
Sen atmamışsın
İşte ayrılacağımız bundan belliymiş
Ya ikimizde atacakmışız şeker
ya da garson kıza yok teşekkürler
Diyecekmişiz aynı anda
Ben ki çayın içine şeker atınca
karıştırırken ki tınıya aşıktım
Senin yanında sesinden gayrısı olmayacaktı
Çayın buğusuna sindi sevdamız
Çay soğudu
Sevda terketti bizi
Biz sevsekte elleri soğumuştu artık..
Sana hiç içinde sen geçen aşk şiiri yazamadım ben
Sana hiç şarkı söyleyemedim
Çay içtik bir süre eşlik ettik yalnızlığımıza
Sandım ki kahvenin kırk yıllık hatrını
Çiğnerdi birlikte içtiğimiz
O uzaktan çaylar
Olmadı
Unutulduk bir masada
Soğuduk birbirimizden