''...
mutfağa gidip domates çorbası pişirdim
çoktandır öksüz olan mutfakta
buğulandı ve ağladı camlar
gözyaşlarını kuruladım perdenin ucuyla
çoktandır öksüz olan dünyaya baktım
allah babasıyla baş başa kalmış insanlara
poşetin tamamını beş bardak suya boşaltınca
sanki biraz rahatladım
kazanlar dolusu çorba kaynatsam sanki
artık kimse mutsuz olmayacaktı
ah dedim sonra
ah!... ''
Ahh şevval, ahhh!!! İyi ve değerli insanlar hep mi erken mi ölürler?
Bir şairin kadın olduğunu belli ederek şiir yazmasından daha tatlı ne olabilir. annesinin terliklerde bıraktığı boşluğu okşayan bir şairse hele...