Eskıden ınsanlar hakkında dusuncem ılk gordugumde bende olusturdugu ızlenımımle aynı kalırdı.Sanırım eskıden ınsanlar cok ıyılerdı.Ya da ben goremıyordum.Soyle bır dusunuyorum
sımdı dusuncelerım anlık degısıyor. On yargıyla ıyı ya da kotu kımseye yaklasmıyorum , ıstedıgım kadar nefret edeyım artık o ınsana ıyı davranabılıyorum . bana bu zarar verır mı , hayır. sadece ıcten ıce benı sıkıntıya sokan bır durum ıste. Insanlar gunden gune tuhaflasıyor. sende sabıt kalamıyorsun. bır laf var derler ya " hayatta oyle bır noktaya gelırsın kı kendını sevdıklerınle savasırken , nefret ettıklerınle sevısırken bulursun"
bunun kıbar versıyonuna da hıc ısınmadım ısınamadım bazen bazı seylerı argo , amıyane tabırler ıfade edebılıyor.
Guvenımı sarsan ınsanlar
hatta yıkan ınsanlar
belınıze kuvvet
fakat benım yıkıldıgımı goremeyeceksınız..