Bizim aramizda oyle bir bag var ki "dost" kelimesi hafif kaliyor. Ikinci kez birbirimizden "gereksiz nedenlerle" kopmus olsakta donusumuz hep birbirimize oldu.
Kimseye icimi ona actigim kadar acmadim mesela.
Onda vefa var ve guven veriyor insana.
Hani insan guven kokmali derler ya. Ona kizsam kirilsam konusmasam bile hep guvendim. Yine guveniyorum. Bi insana sevip deger vermeden evvel eger guvenirseniz onun yerini kimseler alamaz.
Seviliyorsun. Iyi ki yeniden baristik.
Hep boyle olak tamam mi ?
3. Olmasin kendimi doverim.
Konuyu da herkesten once ben actim kendime tebrik ^^