22 Şubat 2014, 23:05 ·
Düşler içinde, düşlere dalarken ben de düştüm. Düşerken hep kanamişti, sağim solum kisaca her yanim, en cok da kalbim kanamişti. Kimse de dokunmadi kanayan yaralarima, saramazdi da yaralarimi, yaralarim derindeydi dokunsaydi kabuk bağlmadan kanayacakti, Akacak kan damarda durmaz diyip geciştirdim. Geciştirirken, gecmediğini de gördüm kendimi avuttum. Ben O/na kadar sayardim O/nda dururdum, Ben hep O/nå kadar sayardim O/ndån sonrasini hiç düşünmemiştim. Dayanmaliydim, güçsüzken bile güçlü görünmeliydim, dünya öyle bir hål almiş ki düşenin elinden de tutulmuyor artik, düşene bir tekme ben atsam kårdir diye bakiliyorken herşeye ragmen düştüysem bile dimdik durmaliyim, dimdik durmalisiniz. Hayat düşene bir tekme de ben atayim sekilinde nereye kadar gider hiç düşündünüz mü? komşu komşunun külüne bile muhtaçken. Merhamet göstermeyen ahrite merhamet bekleyecek olacak iş bu mi, merhamet etmemiş merhamet bekleyecek, seni cehennem bekleyecek merak etme orda sefkatli kollariyla saracak sen gibi merhametsizleri, sen kül olacaksin konukomşu da faydalanacak adalet böyle birşeydir işte.
Yıkılıyor bu sehir yine paramparça anilari, hatirlari gömüyorum en derinlere anilarim da hatirlarim da hepsinde anlaşilmayacak kadar ağir duygu yüklü, anlaşilmayacak kadar cok duygu barindiriyor, duygusuzlara anlatsam da hissetmedikçe anlamadikça duygu yükü ne kadar ağir olsa da anlamayacak, bu kadar da net.
Ya ben fazlaydim bu şehre, ya da hep birileri eksikti.

deneme deneme ..