Ünal /poetic/coldman/şiirlenefesalanadam
4 Nisan 2014, 20:56 ·
Uçurum kenarinda yaşama sevinçini kaybeden bir insan gibiyim; yaşamakla ölmek arasin da gidip gelen nereye gideceğini de bilmeyen. Sokak, cadde başindaki tabela'larin üstündeki yazilara hiç aldiriş etmedim hepsi cıkmaz sokaklari gösteriyordu. Çıkmaz sokak tabelarinin üzerindeki yazi ilginçti hepsin de sen yaziyordu yollar sana cıkmıyordu., Yollar sana çıkmıyorken ben sana koşarcasina geliyordum yolun sonunu düşünmeden, nereye varacağimi nereye gideceğimi nerede duracağimi bilmeden geliyor, gelmek istiyordum.Benim bütün yollarim sana çıkardi, Mesafeler de sen de kalsin korktuğun kadar uzaktayim şimdi. Dokuna bileceğin kadar yakinindayken, şimdi göremeyeceğin kadar uzak bir şehirdeyim; artik, sen görmek istesen göremeyecek, ben gelmek istesem de gelemeyeceğim. Sen hiç, ölmeden kendini gömebildin mi? Sen hiç düşeceğin bir dala bastin mi? Gidene selamet, duam olsun.
Kendi Kalemimden Dökülenler
bir yanım yazdı,
bir yanımda kış!
bir yanım daha vardı güz,
bir yanımda sen yøktun!
"
ben sana yakındım,
sen ise hep yakındın."
ben çøk şâîr değilim, şîîr çøk...
&
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
öhü öhü,
ehe ehe. ^^
|
Ben kendime yabancı, sen kendine yalancı.