Koynumda sevda sancısı
Bir gece de düşmesin yârin hasreti yüreğime
Ne zaman gün doğarda şafaklanır dünyama
Adın desem vurur mu nuru yüzünün odama
Düşsen satır satır kirpiklerime
Islatsan mutluluktan şakaklarımı
Şimdi delice bir ateş yüreğimin ortasında
Umutlar bir bir ölüyor yokluğunda

İçli bir türkü söylüyor yüreğim.. Bastırıyorum her defasında avaz avaz haykırışlarımı…avuçlarım yırtılıyor,dalımda bülbül,gam yüklenen,kan damlıyor,sessizlik,toprak ağlıyor Parçalandıkça göğüs kafesim daha da lal oluyor susmalarım…

Ben bu ağrıyı bir zamanlar hayal meyal hatırlıyorum bu acı bu kayboluş yıllar öncesinden hatırımda…

Bir gece uykumdan bölünerek uyandırıldığımda hissetmiştim bunu öldü değil mi diye sormuştum ve başlar eğilmişti öne. Bütün sokak da yankılanmıştı sesim ta ki ezan sesi duyulana dek…

Evet, işte o acı o an iç kopmalar ama yok yinede bu sızının tarifi…





.../...