Hayaller kurarsınız. Kurduklarınıza öyle inanırsınız ki hayatınız olur. İnandıklarınıza öyle bağlanırsınız ki gücünüz olur. Gücünüze öyle inanırsınız ki gerçekliğiniz olur. Bir de bakmışsınız ki hayalleriniz gerçekliğiniz oluyor.

Sonra tek bir silgi darbesiyle silinirler. Geriye sadece silgi tozları kalır. Hayallerinizi yazmaya karar verirsiniz bir daha. Bir daha. Ama ne elinizde kaleminiz vardır ne de gücünüz. İşte o anda yere çöker düşünürsünüz.

İlk önce neden dersiniz? Neden? Sonra çünkü gelir.Çünkü dersiniz böyle olmalıymış. Ardından gözleriniz dolar içinizdeki tümörü sökmek istercesine haykırırsınız. Öyle bir haykırıştır ki bu bakmışsınız bütün silgi tozları her yere saçılmış.

Bir şansım daha olsaydı sevgilim.
Pamuk helvaya dokunurcasına dokunurdum kalbine..