Hiç Yanmayın Bana Dostlar
Bir gün "öldü" diyecekler
Dostla düşman duyacaklar
Soğuk suyla yuyacaklar
Hiç yanmayın bana dostlar

Salâlarım verilecek
Kefenciğim dürülecek
Son namâzım kılınacak
Hiç yanmayın bana dostlar

Aydınlığı soyacaklar
Teni kabre koyacaklar
Bana benden soracaklar
Hiç yanmayın bana dostlar

Kimse kalmadı bu handa
Ne sarayda, ne eyvanda
Yola koyulduk meydanda
Hiç yanmayın bana dostlar

Sözden önce biter ömür
Böyle hüküm koymuş âmir
Yerine gelince emir
Hiç yanmayın bana dostlar.


Enver Özçağlayan