Nihan: Siz ciddi misiniz?
Ozan: Çok ciddiyiz.
Zeynep: Dün resmen ailenize katıldım. Ben de artık bir Sezin'im.
Vildan: Asla böyle bir şey olmıycak! Asla! Seni şeytan! Sen nası kandırdın oğlumu, ha?!
Ozan: Kimse beni kandırmadı anne.
Önder: Böyle bir şeye nasıl kalkışırsınız oğlum?
Ozan: Siz karışmayın diye.
Emir: Emrivâki her zaman işe yarar.
Nihan: Siz böyle düşüncesizcesine bir şey nasıl yaparsınız?
Vildan: Böyle bir evliliğin hiç bir hükmü yok. Anlaşıldı mı?!
Zeynep: İstediğiniz kadar karşı çıkın ben oğlunuzun karısıyım. Kimse buna engel olamıycak.
Vildan: Ozan...hani seni sevmiyodu? ...hani senin yüzüne bile bakmıyordu? ...ne değişti söylesene?!
Zeynep: Ben Ozan'ı seviyorum.
Vildan: Kes sesini!!!!!
Ozan: Siz böyle yaparsanız biz sizinle hiçbir şey konuşamayız ki...
Önder: Oğlum gel bi konuşalım gel...
Ozan: ...ya dur bi baba yaa...
Önder: Oğlum şımarıklığı bırak
Ozan: ...ya dur baba...
Emir: Yarım akılla böyle mi ödeteceksin bana?
Zeynep: Daha ödetmeye başlamadım. Önce kalbine bıçağı sapladım. Şimdi yapman gereken karına gidip kalbimde bir bıçak var demek.
Emir: Üç kuruşluk akılla beş kuruşluk iş yapmaya bence gençlik diyoruz. Bence abartmayalım.
Vildan: Sana inanmıyorum. Sırf bize kendini ispat etmek için gittin onunla evlendin.
Ozan: Hayır, biz iki yetişkin insanlarız. Aldığımız kararlara saygı duyacaksınız.
Önder: Bir yetişkin gibi davranmıyorsun ama. Çocukluk yapıyorsun!
Vildan: Hemen buna bir son vereceksin.
Ozan: Asla!!
Vildan: Eğer sen buna bir son vermezsen ben halledicem.
Bana bak, nerden geldiysen oraya. Defol.
Kemal: Zeynep iyi misin?
Kemal: N'oluyo burda?
Emir: Düğünümüz var.
Nihan: Kemal, Zeynep'le Ozan evlenmişler.
Kemal: Ne...Zeynep bu doğru mu? Doğru mu Zeynep?!
Emir: Nasıl olduysa sevip evlenmişler artık.
Önder: Biz de tam ne olduğunu anlamadık. Yani hepimiz çok gerginiz. Oturup bi sakin sakin konuşmamız lazım.
Kemal: Konuşçak hiçbir şey yok. Kardeşim oğlunuzla evlenmesi değil, bu evin kapısından içeri girmesine dahî izin vermem.
İsabet olur.
Kemal: Yürü gidiyoruz.
ZeynepAbi dur!
Ozan: Hiç bir yere götüremezsin!
Kemal: Bana bak! Geri bas!
Nihan: Kemal n'apıyosun?
Kemal: Kardeşimi burda bırakıcık değilim herhalde.
Ozan: Karım o benim. Çocuk değiliz, yetişkiniz.
Kemal: Zeynep'i unutucaksın.
Nihan: Ozan da benim kardeşim.
Kemal: O zaman kardeşin kardeşimin yakasından düşecek.
Zeynep: Abi n'olur dinle...yalvarırım dinle...anlatıcam söz veriyorum...dinle.
Kemal: Kes sesini. Kes sesini. Yürü yürü.
Bırak bırak! Karım o benim! Bunu yapmaya hakkın yok.
Kemal: Yaklaşma! Yaklaşma canını yakarım.
Nihan: Ben varken hiçbir şey yapamazsın.