Hayat böyledir. Çaresizlik ve tehlike anları vardır ki, o zaman çırpınmaya ve haykırmaya gelmez. Batar insan ve boğulur. Marifet o anları geçirmektir. Sonrası gittikçe kolaylaşır. Kadere teslim olmak lazımdır o anlarda. Bu acizlik değildir. Dikkat et sözüme: Bu dünyada ölümden başka hemen her şeyin çaresi vardır.Yüküm ağır ve garip dengesiz Aklım boş kalbim mahpus ve çaresiz.Evet çaresizim hayat yordu insanlar yordu kimseye anlatamadım derdimi kimse acımasın istedim.Nasıl denirki çaresiz bir derde düştüm günden güne eriyorum.Hiç sevemedim ölümü beklemeyi ne zaman nerde nasıl.Halbuki her an ensenmde azrail zor işte bu çaresiz bekleyiş.Yasamayı seviyorum bu yasta ölecegimii bile bile ve bir gercek varki dayanamıyorum artık acılara ızdıraplara bazan diyorum böyle yasamak ölümden beter olsemde kurtulsam .Hiç kimseye kırgın deyilim asla isyanım olmadı kader dedim hep polyanayı oynadım içim kan aglarken yüzüm gülsün istedim .Hayatımdaki tek gercek .BEN ÖLÜYORUM