Tanımıyorum seni...
Yüzünde kaç çizgi var hayatı anlatan görmedim
Kaç kahve içtin falında ben çıkmadığım
Tenin kaç aşkı mesken tuttu kendine bilmiyorum
Gözlerinde kimin izi , dudağında hangi ''yağmurun tuzu'' var hissedemem



Diyorum ki;
Tanımıyorum ya hani
Acaba tanısam yine sever miydim seni

Eylül sarısıyla sarhoş olup melankoliye dalar mıydım
Ruhuma yaptığın her misillemede şarap kırmızısı kesilir miydi kadınlığım
Düşünüp düş'ümden ayrı kalır mıydım yokluğunda
Varlığınla senli düş'lere düşer miydi adımlarım
Sıkar mıydım avuçlarımı seni düşünmemek için tırnaklarımı yüreğine saplarcasına
Beynim hükmedebilir miydi damarlarımda yaşadığım depremlere ya da masumca hayaller ısıtır mıydı rüya öncesi yatağımı
O hep gurur duyduğun ben iştahlanır mıydı seni anlatan ve doymak bilmeyen cümlelere

Diyorum ki;
Tanımıyorum ya hani
Acaba tanısam yine sever miydim seni



Üç- beş satırlık kelamlara seni sığdırmak yerine içimde yaşattığım efsaneleri gerçek yapabilir miydim
Menekşeler mora bürünür müydü her bahar, dokunmaya kıyamadığım güller kan olup akar mıydı pınarlarımdan
Su olup akar umman olup taşar mıydı harfler sadece adını andığımda
Yaşatabileceğin onca şeyin hayalini kurmak yerine , hayalini kurduğum şeyleri yaşar mıydık seninle
Her kıvrımını bildiğin bedenim tanışır mıydı kendi gölgesinde gizlenen kahramanın giziyle
Gerçeğe gözlerimi kapayıp bile bile kanıp müptelası olur muydum yalanlarının


Diyorum ki;
Tanımıyorum ya hani
Acaba tanısam yine sever miydim seni



Ruhunu ezbere bildiğim adı aşk olan yalan ;

Varlığın neşter atarken yaralarıma sen adımı söylerken ; kollarında taşıdığın canları yaşatamaz hayatım
Gözlerin aşk tutulması yaşasa da gözlerime değdiğinde ; nazarında sevda diye taşıdığın onca karayı aklayamaz renklerim
Bana benli cümlelerle huzuru anlatsa da nefesin ; sesine aşina başka cilveleri taşıyamaz dudağım
Kelimelerimden önce yalnızlık vardı fakat hiç bir yalnızlık kelimelerime sen kadar koymadı

Tanımadığım yarım
Diyorum ki;
Tanımıyorum ya hani seni
Sen de tanısan bile tanımazlıktan gel beni


F.M.